29 Haziran 1952 Cuma, Yeşilova…

Günler günleri kovalamış, yaz aylarına da girmiştik. Haziran ayı bitmek üzereydi. Önümüzdeki aylarda yine Çukurova’da Mevsimlik İşçi olarak mı çalışacaktık? Aklıma Akçasaz Bataklıkları ve bir türlü kendimizi kurtaramadığımız bulut gibi sivrisinekler geliyordu. Halil Dedemin ölümü, çapaklanan gözlerim, gündüzü geceye çeviren boranlar geliyordu gözlerimin önüne. Çukurova’ya yaz gelmesin istemiştim Haziran ayı sonlarında.

Yeşilova Köyünü ve sakinlerini sevmiştik. Bulgaristan’daki köyümüz Karagözleri andırıyordu. Eğimli olan Düziçi Ovasıyla Amanos Dağlarının bir bölümüne yaslanmıştı. Karagözlerdeki Sakar Balkana benzetmiştim hep. Bu güzelim köyde bizleri geçindirip, biraz da kış ayları için para biriktirebileceğimiz iş yoktu.

Babamla Ömer Dayı yine Ceyhan’a gitmişlerdi yerleşim durumumuzu öğrenmek için. Akşamüzeri döndüklerinde ikisinin de yüzü gülüyordu. 17.10.1951 tarih ve 3-13828 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla Türk vatandaşlığına kabul edilmiştik.  Maraş Elbistan köylerinden sonra bu kez yerleşim yeri olarak Niğde Misli (Konaklı) gösterilmişti. Bu gelişmeden çok geç haberimiz olmuştu. Ömer Dayı rehberlik etmese daha da haberimiz olmazdı. Demişti babam.

Yeşilova’nın yaklaşık 7 km güneyinde Yarbaşı Tren İstasyonu olduğunu söylemişti Ömer Dayı. Yarbaşı’ndan bineceğimiz bir kara trenle, Misli Köyü’ne yaklaşık 5 km uzakta olduğunu öğrendiğimiz Hüyük İstasyonu’na gitmemiz gerekiyordu.

Göç hazırlıkları yapılmış, Yeşilova Köyü sakinlerinden helallik istenmişti. Ömer Dayının sağladığı traktörüne bağlı römorkörüyle tren istasyonuna ulaştırılmıştık. Bu kez Halil Dedem olmadan yola çıkacaktık. Bir parçamız Elbistan Hasanköy ’de, bir parçamız da Ceyhan pamuk tarlalarında kalıyordu..

Eşyalarımz tren vagonlarına yüklenmiş, bizler de eşyalarımızın yanında kendimize yer bulmuştuk. Saatte ortalama 40 km hızla giden kara trenle 320 km uzaklıktaki Hüyük İstasyonu’na, molalar ve istasyonlardaki beklemeleri de eklersek, en az 12 saatlik zaman gerekmişti. Olsun du… Nihayet yerleşik düzene geçebilecektik. Geçebilecek miydik gerçekten? Zaman gösterecekti…

Share Button