6 Ağustos 1956 Pazartesi, Mersin…

Akşamın geç saatlerinde babam güler yüzle, mutlu bir görüntüyle eve geldi. Biraz da çekinerek ‘’hayır mı baba?’’ Diye sorduk. Sürekli bir işinin olacağını anlattı gülerek bize. Mersin Tarsus yolu üzerinde, göçmen barakalarından yaklaşık 6 km doğuda, Karaduvar diye bilinen yerde ATAŞ adında bir tesisin yapımına başlanmıştı. Genelde kol ve beden gücü kaynaklı işçiye ihtiyaç varmış. Orada işe başlamıştı babam, mutluydu. Biz de mutlu olmuştuk.  

Babam ‘’Mehmet, sizler neler yaptınız bu gün, tatlı satışları nasıl gidiyor?’’ Diye sordu. Öğleye kadar simit sattığımızı, öğle arasında da hastanede annemi ziyaret ettiğimizi söyledim. Annemi oldukça iyi görmüştük. Hemşirelerden bir önümüzdeki günlerde taburcu olabileceğini de söylemişti. Annemin ziyaretinden sonra eve gelerek halka tatlısı hazırlamış, satışı için önce Yoğurt Pazarına sonra da Gümrük Pazarına gitmiştik. Verimli bir gün geçirdik Baba. Dedim. İşe başladığı ‘’Ataş’’ şirketini sordum Babama. Anlattı…

Günümüzde Akdeniz Belediyesi’ne bağlı bir mahalle olan Karaduvar’da, Mersin limanının temelinin atılmasından sonra, ‘’Ataş Anadolu Tasfiyehanesi’’ Mobil, Caltex ve BP tarafından kurulmuş ve yüzlerce kişiye iş kapısı olmuştu. 

Yıllık 4,4 milyon tonluk ham petrol işleme kapasitesi bulunan Ataş Rafinerisi 2004 yılında kapatılarak, rafinerinin sadece yükleme boşaltma terminali olarak kullanılması kararlaştırılacaktı. 

ATAŞ, ortak şirketlere ait işlenmiş akaryakıt ürünlerini tanklarında depolayacak ve yine ortak şirketlerin talepleri doğrultusunda, depo tanklarındaki ürünlerin kara tankerlerine, tren vagonlarına veya deniz tankerlerine dolumlarını sağlayacaktı.

Şirketin kuruluşunu yaptığı Karaduvar, Mersin’in merkezine bağlı bir mahalleydi. Burada yaşayan insanların büyük bir çoğunluğu geçimini tarım ve seracılıktan sağlıyordu. Denize kıyı olan mahallelinin küçük bir kısmı da balıkçılıkla uğraşıyordu.

Karaduvar’lalar başlangıçta ATAŞ tesislerinin kuruluşunu sevinçle karşılamışlardı. Ne var ki günümüzde sevinçleri kursaklarında kalmış durumda. Mahalleye girdiğinizde mahallenin ATAŞ petrole ait rafineriler ile tamamen çevrelenmiş durumda olduğunu görürsünüz.

Birbirine ellişer yüzer metre aralıklarla yapılmış dolum tesisleri ve devasa petrol depolarının atıkları sarmıştır her yeri… Atıkların oluşturduğu kanal üzerinde kümelenmiş sinekler mikrop dağıtan bir kanatlı bir orduya dönüşmüş durumda…

Meyve ve sebzeciliğin bittiği yer olmuş Karaduvar Mahallesi…

Share Button